Η πίστη στον Θεό ως πρόσωπο

Με βάση τα παρακάτω κείμενα να απαντήσετε στην ερώτηση καταγράφοντας τις σκέψεις σας σε ένα κείμενο 10 σειρών (max) "«Πώς ο Θεός ως κοινωνία προσώπων γίνεται πρότυπο για τον άνθρωπο;» 

 1. "Στο «Σύμβολο της Πίστεως» δεν λέμε, «Πιστεύω ότι υπάρχει κάποιος Θεός»∙ λέμε, «Πιστεύω εις ένα Θεόν». Ανάμεσα στην πίστη ότι και στην πίστη εις υπάρχει μια κρίσιμη διάκριση. Μου είναι δυνατό να πιστεύω ότι κάποιος ή κάτι υπάρχει κι όμως αυτή η πεποίθηση να μην έχει πρακτικό αποτέλεσμα στη ζωή μου. Μπορώ ν’ ανοίξω τον τηλεφωνικό κατάλογο […] και να διαβάσω εξονυχιστικά τα ονόματα που είναι καταχωρημένα στις σελίδες του∙ και καθώς διαβάζω, είμαι προετοιμασμένος να πιστέψω ότι μερικοί (ή ακόμη κι οι περισσότεροι) απ’ αυτούς τους ανθρώπους πράγματι υπάρχουν. Αλλά δεν γνωρίζω κανέναν απ’ αυτούς προσωπικά […] κι έτσι η πεποίθησή μου ότι υπάρχουν δεν έχει για μένα καμιά σημασία. Αντίθετα, όταν λέω σ’ ένα πολυαγαπημένο φίλο, «σε πιστεύω», κάνω κάτι πολύ περισσότερο από το να εκφράσω την πεποίθηση ότι αυτό το πρόσωπο υπάρχει. «Σε πιστεύω» σημαίνει: στρέφομαι σε σένα, ακουμπώ πάνω σου, σ’ εμπιστεύομαι απόλυτα και ελπίζω σε σένα. Και αυτό είναι που λέμε στο Θεό μέσα στο «Πιστεύω». […] Επομένως το Τριαδικό δόγμα, αντί να το παραμελούμε και να το αντιμετωπίζουμε σαν ένα θέμα δυσνόητης θεολογικής σκέψης που ενδια¬φέρει μόνο τους ειδικούς, θα έπρεπε να το βάλουμε στη ζωή μας έτσι ώστε να έχει μιαν επίδραση επαναστατική. Φτιαγμένοι κατ’ εικόνα του Τριαδικού Θεού, οι άνθρωποι καλούνται να αναπαράγουν στη γη το μυστήριο της αμοιβαίας αγάπης που η Τριάδα βιώνει στον ουρανό. ....Κάθε κοινωνική μονάδα –η οικογένεια, το σχολείο, το εργοστάσιο, η ενορία, η καθολική Εκκλησία– πρέπει να γίνει μια εικόνα της Τριάδος. Επειδή ξέρουμε ότι ο Θεός είναι τρεις σε ένα, ο καθένας μας είναι ταγμένος να ζει με θυσία μέσα στον άλλο και για τον άλλο∙ ο καθένας είναι ταγμένος αμετάκλητα σε μια ζωή πρακτικής υπηρεσίας, ενεργητικής συμπάθειας. Η πίστη μας στην Τριάδα μάς υποχρεώνει να παλεύουμε σε κάθε επίπεδο, από το αυστηρά προσωπικό ως το καλύτερα οργανωμένο, αντίθετα σ’ όλες τις μορφές καταπίεσης, αδικίας και εκμετάλλευσης. Στη μάχη μας για κοινωνική δικαιοσύνη και «ανθρώπινα δικαιώματα» ενεργούμε ιδιαίτερα στο όνομα της Αγίας Τριάδος. «Ο πιο τέλειος κανόνας του Χριστιανισμού, ο ακριβής ορισμός του, η πιο ψηλή του κορφή, είναι αυτή: να ψάχνουμε ό,τι είναι για το καλό όλων», λέει ο άγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος. «...Δεν μπορώ να πιστέψω ότι είναι δυνατό για έναν άνθρωπο να σωθεί αν δεν κοπιάσει για τη σωτηρία του διπλανού του». Αυτές είναι οι πρακτικές υποδείξεις του Τριαδικού δόγματος. Αυτό σημαίνει να ζεις την Τριάδα".(Κάλλιστος Ware, Ο Ορθόδοξος δρόμος) 

2. Το πρόσωπο 

«[...] το πρόσωπο εμπεριέχει τη διάσταση της κοινωνίας, της εκστατικής σχέσης ως ελεύθερη αγάπη. Πέρα από οποιαδήποτε αποκλειστικότητα, το πρόσωπο ανοίγεται ως αγαπητική αυθυπέρβαση της ατομικότητας, το οποίο ενώνεται με άλλα πρόσωπα σε μια αδιάρρηκτη κοινωνία, δίχως να χάνει την ετερότητά του. Μάλιστα, η ιδιάζουσα ταυτότητά του δεν είναι αυτόνομη, αλλά εκπηγάζει ακριβώς από αυτή τη σχέση και κοινωνία. Το πρόσωπο αντλεί το είναι από το γεγονός της κοινωνίας. [...] η Ευχαριστία της Εκκλησίας, ως κοινότητα που συνιστά ένα νέο πλέγμα σχέσεων, αρνείται το ιδιωτικό επίτευγμα της αρετής ή των καλών πράξεων, όπως αρνείται και την έννοια της ατομικής σωτηρίας. Η ευχαριστιακή σύναξη εκφράζει καθολικές σχέσεις αγάπης και ελευθερίας μεταξύ ανθρώπου, κόσμου και Θεού». (Γιαγκάζογλου, Στ. Το ήθος του προσώπου. Εκκλησιολογική θεώρηση της ύπαρξης)

Σχόλια

Ο χρήστης Αγγελική είπε…
Τα δύο παραπάνω κείμενα εννοούν ότι ο άνθρωπος μπορεί να συμμετέχει ενεργα στην κοινωνία όπως συμβαίνει στην Τριαδική φύση του Θεού. Πρέπει να αγαπάει τον διπλανό του να τον εμπιστεύεται να τον βοηθάει να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες έτσι όπως είναι ο Τραδικός Θεός. Τέλος η ολοκλήρωση του ανθρώπου δεν γίνεται μόνο ατομικα αλλά με την συμμετοχή του στην κοινωνία.
Ο χρήστης Αγάπη Χατζηαντωνιαδου είπε…
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Ο χρήστης Αγάπη Χατζηαντωνιαδου είπε…
Η λέξη θεός στον ορθόδοξο κόσμο νοείται σαν τριαδικός θεός όπως ακριβώς προκύπτει από το σύμβολο της πίστεως. Οι άνθρωποι καλούνται να αναπαράγουν στη γη ότι τριάδα βιώνει στον ουρανό να παλεύουν από ένα αυστηρά προσωπικό επίπεδο σ’ένα καλύτερα οργανωμένο μέχρι να επιτευχθεί η κοινωνική δικαιοσύνη δηλαδή ότι είναι καλό για όλους. Έτσι το πρόσωπο διατηρεί μια διπλή ιδιότητα και μια επιδρομή σχέση, σχετίζεται αναπόφευκτα με την κοινωνία, έχει την μοναδικότητα του αλλά ανήκει σε μία κοινότητα προσώπων που ενώνεται με σχέσεις αγάπης και ελευθερίας μεταξύ ανθρώπου, κόσμου και θεού. Άρα ο θεός αποτελεί πρότυπο για τον άνθρωπο!
Ο χρήστης Αναστασία Παπαντώνη είπε…
Αυτά τα δύο κείμενα εννοούν πως ο άνθρωπος θα πρέπει να αγαπά τον διπλανό του να του έχει εμπιστοσύνη και να νοιάζεται για αυτόν, δηλαδή ο άνθρωπος θα πρέπει να συμμετέχει ενεργά στην κοινωνία όπως συμβαίνει με την τριαδική φύση του Θεού. Η ολοκλήρωση του ανθρώπου δεν γίνεται μόνο ατομικά αλλά με τη συμμετοχή του στην κοινωνία.
Ο χρήστης Ραφαηλία Παρίσκου είπε…
Τα κείμενα τονίζουν ότι η σχέση μεταξύ του θεού και του ανθρώπου είναι μια σχέση αγάπης. Ο άνθρωπος δηλαδή το πρόσωπο δεν πρέπει να έχει εγωισμό και μην νοιάζεται μόνο για τον εαυτό του. Αλλά να έχει αγάπη και προσφέρει βοήθεια στον συνάνθρωπο του. Ο θεός ως τριάδα είναι το πρότυπο της τέλειας κοινωνίας, επειδή η σχέση τους βασίζεται στην δικαιοσύνη και στην αλληλεγγύη. Επομένως, αν ο άνθρωπος δεν ενδιαφέρεται και δεν κατανοεί τον συνάνθρωπο του , η σχέση του με τον θεό δεν είναι αληθινή.
Ο χρήστης Giannis pas είπε…
Τα κείμενα αναδεικνύουν ότι ο Θεός ως κοινωνία προσώπων, δηλαδή η Αγία Τριάδα, αποτελεί το τέλειο πρότυπο για τον άνθρωπο. Ο Θεός δεν είναι μια αφηρημένη δύναμη ή ιδέα, αλλά τρία πρόσωπα που ζουν σε απόλυτη ενότητα και αγάπη – Πατέρας, Υιός και Άγιο Πνεύμα. Αυτή η κοινωνία της θείας αγάπης φανερώνει ότι η αληθινή ύπαρξη βρίσκεται στη σχέση και στην αυτοπροσφορά. Ο άνθρωπος, πλασμένος «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση» του Θεού, καλείται να ζει με τον ίδιο τρόπο: όχι απομονωμένος και αυτάρκης, αλλά σε κοινωνία, αγάπη και αλληλοπεριχώρηση με τους άλλους. Το πρόσωπο, όπως διδάσκει και η Εκκλησία, δεν νοείται έξω από τη σχέση· είναι ελεύθερο μόνο όταν αγαπά και όταν υπερβαίνει τον εγωισμό του. Έτσι, η πίστη στον Τριαδικό Θεό εμπνέει τον άνθρωπο να οικοδομεί κοινωνίες αλληλεγγύης, δικαιοσύνης και ελευθερίας, όπου κάθε άνθρωπος αναγνωρίζεται ως μοναδικό και ανεπανάληπτο πρόσωπο. Με αυτόν τον τρόπο, ο Θεός ως κοινωνία προσώπων γίνεται ζωντανό και πρακτικό πρότυπο για την ανθρώπινη ζωή.
Ο χρήστης Κωνσταντά Κατερίνα είπε…
Από τα κείμενα καταλαβαίνουμε ότι όλοι εμείς αν εμπιστευόμαστε και αγαπάμε πραγματικά τον Θεό θα πρέπει ότι και αν κάνουμε να γίνεται για το καλό όλων μας όχι μονάχα για του εαυτού μας,έτσι έχοντας πρότυπο τον Θεό ο οποίος είναι τρεις σε ένα καλό θα ήταν να κοπιάσουμε για όλους.Τελος το άτομο με την αγάπη φεύγει από την απομόνωση μπαίνοντας σε μια κοινωνία όπου όλοι είναι διαφορετικοί αλλά ενωμένοι.
Ο χρήστης Νούσκα Χριστίνα είπε…
Μέσα από τα δυο κειμενα καταλαβαινουμε πως ο θεος ως τριαδα αποκαλύπτεται ως τελεια κοινωνια προσώπων που λειτουργουν αρμονικα και για αυτο ο ανθρωπος ειναι φτιαγμενος ωσ κατ΄εικόνα. Χρειαζεται δηλαδη να ζησει με το ιδιο τροπο και να αγαπαει τους συναθρωπους του. Το γεγονος οτι πιστευουμε εις τον θεο και όχι οτι απλα υπαρχει μας αποδεικνυει εμπιστοσυνη για τον θεο. Η εκκλησία μας διδασκει πως η σωτηρια ειναι κοινοτητα και οχι προσωπικη ευθύνη του καθενός και για αυτον τον λογο το προσωπο αποκτα την ταυτοτητα με την σχεση που εχει και οχι ανεξαρτητα. Συμπερασματικα η τριαδικη κοινωνια αποτελει θεμέλιο για την ανθρωπινη υπαρξη του ηθους και της αγαπης
Ο χρήστης Γρηγόρης Π είπε…
Ο Θεός στην Ορθόδοξη πίστη είναι κοινωνία τριών προσώπων, του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αυτό γίνεται πρότυπο για τον άνθρωπο γιατί δείχνει ότι η ύπαρξη δεν είναι μοναχική. Ο άνθρωπος πλασμένος κατ’ εικόνα Θεού θα ήταν καλό να ζήσει με αγάπη και εμπιστοσύνη προς τους συνανθρώπους του κάτι που μέσα στην Εκκλησία μαθαίνει να κάνει
Ο χρήστης Χρήστος Παύλου είπε…
Ο Θεός ως Τριάδα αποκαλύπτεται ως απόλυτη κοινωνία προσώπων, μια σχέση αμοιβαίας αγάπης, ελευθερίας, και προσφοράς. Αν ο άνθρωπος είναι πλασμένος «κατ’ εικόνα» αυτής της κοινωνίας, τότε καλείται να ζήσει με τον ίδιο τρόπο, όχι κλεισμένος στην ατομικότητά του(εαυτό του) αλλά ανοιχτός στον άλλον, σε σχέση εμπιστοσύνης, θυσίας και συμπάθειας. Η πίστη «εις» τον Θεό σημαίνει εμπιστοσύνη που μεταμορφώνει την καθημερινή ζωή και γίνεται πράξη αγάπης. Έτσι κάθε κοινότητα, οικογένεια, σχολείο, κοινωνία καλείται να γίνει εικόνα της Τριάδας, όπου η διαφορετικότητα δεν καταργείται αλλά ενώνεται μέσα στην αγάπη. Το πρόσωπο βρίσκει την αληθινή του ταυτότητα μέσα στην κοινωνία, όχι στην αυτάρκεια.
Ο χρήστης Ουζουνη Θεοδώρα είπε…
Τα κείμενα αναφέρονται στο τριαδικό δόγμα το οποίο είναι καλό να αποτελεί πρότυπο στην ζωή του κάθε ανθρώπου καθώς του διδάσκει την ανιδιοτελή αγάπη και βοήθεια απέναντι στον συνάνθρωπο του, ενώ τον αποτρέπει από την απομόνωση. Έτσι λοιπόν η αληθινή σχέση με τον Θεό θα προκύψει όταν ο άνθρωπος αρχίσει να συμμετέχει ενεργά στην κοινωνία για το συλλογικό καλό και χωρίς εγωισμό.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

"Ζωντάνεψε τις Βιβλικές διηγήσεις"